DNA بعنوان نانوسيم هادي
- جزئیات
- پوشه: DNA نانوتکنولوژی
- بازدید ها: 293
از زمانی که الکترونيک برای توليد رايانه ها مورد استفاده قرار گرفت، پيشرفت های شگرفی در زمينه ارتقا سخت افزاری و نرم افزاری آن انجام شده است بطوری که با کشف و استفاده از تکنولوژی مدارهای متمرکز و ميکروچيپ ها رايانه های غول آسای ابتدايی اينک به رايانه هايی با توانائی بيشتر و در حجمی بمراتب کوچکتر تبديل گشته اند. اما با وجود پيشرفت های بسيار زياد و کوچک شدن مدارهای مجتمع و ميکروچيپ ها بالغ بر دو دهه است که تغييری در اندازه جعبه های (Cases) رايانه ها بوجود نيامده است. در توليد قطعات روی برد محدوديت هايی برای کاهش اندازه وجود دارد، هرچند بشر در اين رابطه به پيشرفت های قابل توجهی دست يافته است. علاوه براين عامل بسيار مهم و تعيين کننده حجم يک جعبه در دستگاه رايانه مادربرد و ساير بردهای موجود در جعبه می باشد، و عامل حياتی در اندازه اين بردها تنها اندازه قطعات الکترونيک آنها نيست بلکه عاملی که تاکنون اين محدوديت اساسی را ايجاد نموده است اندازه خطوط ارتباطی روی برد می باشد.
تلاشهای کنونی در راستای توليد مدارهايی با اندازه های نانومتری که خصوصيات موردنظر را دارا باشد چندان موفق نبوده اند. از سال ۱۹۹۳ که مورفی و همکارانش خاصيت هدايت الکتريکی را در مولکول DNA کشف نمودند توجه بسياری از محققان به اين زمينه معطوف گرديد که از رشته های بسيار نازک DNA در توليد نانوبردها استفاده نمايند. حتی در صورتی که به اين نتيجه برسيم که مولکول DNA هادی الکتريکی نيست، از آن در توليد سيمهای نانو می توان استفاده نمود. در اين صورت از DNA بعنوان پل ارتباطی دو الکترود و سطح اتکای نانوذرات توليد کننده سيم استفاده می شود. سپس اين زنجيره ٢ نانومتری فلز نشانی (metal-plating) می گردد. سيم حاصل قطری در حدود ۱٠٠ نانومتر خواهد داشت. نانوسيم توليد شده علاوه برمصارف الکترونيک، کامپيوتر و صنايع پايين دستی در تشخيص ناهجاری های ژنتيکی و تغييرات در ماده ژنتيکی نيز بکار می رود.