زنبورها حين گزيدن زهر را به درون بدن طعمه خود وارد مي‌کنند. اکنون اين سم در زهر زنبورها تحت کنترل درآمده و توسط محققان دانشگاه واشنگتن براي نابودي سلول‌هاي سرطاني مورد استفاده قرار گرفته‌است. اين محققان اجزاي اصلي زهر زنبور را درون نانوساختارهاي کروي قرار داده‌اند و آن را نانوزنبور ناميده‌ند. 

در موش‌ها اين نانوزنبورها مليتين سمي را به تومور رسانده در حالي که ساير بافت‌ها از اثر سمي اين ماده در ايمن هستند. بعد از استفاده اين نانوزنبورها، رشد تومورها در موش‌ها متوقف شده و از بين رفتند.

مليتين يک پروتئين ( يا پپتيد) کوچک است که به‌شدت به غشاء‌هاي سلولي مي‌چسبد و مي‌تواند آنها را سوراخ کرده و سلول‌ها را از بين ببرد. 

ساموئل ‌ويکلين از اعضاي اين گروه تحقيقاتي در اين رابطه گفت: با رسيدن نانوزنبورها به سطوح سلول، محموله‌ي زهرآگين آن در سلول هدف تخليه شده و وارد فضاي سلول مي‌شود و با ايجاد حفراتي در ديواره‌ي غشايي سلول موجب نابودي سلول سرطاني مي‌گردد.

اين دانشمندان اين نانوزنبورها را توسط دو روش آزمايشگاهي با سلول‌هاي سرطاني سينه و پوست آزمايش کردند. بعد از تزريق اين نانوذرات به بدن موش رشد سلول‌هاي سرطاني سينه تا 25‌درصد کاهش يافت و اندازه‌ي تومور سرطاني پوست در موش ديگر تا 88 درصد کاهش پيدا کرد. 

اين محققان نشان داده‌اند که نانوزنبورها به دليل عروق خوني نشت‌کننده‌ي تومورها تنها در همين تومورها جمع مي‌شوند اما با اين حال جهت اطمينان از عدم حضور نانوزنبورها در بافت‌ها و سلول‌هاي سالم آن‌ها را با موادي خاص نشانه‌گذاري کرده‌اند. با تزريق زنبورهاي نشانه‌گذاري شده به موش‌ها تکثير سلول‌هاي مستعد سرطاني‌شدن تا 80 درصد کاهش نشان داده ‌است.

در نهايت نتايج نشان مي‌دهند که نانوزنبورها در کاهش اندازه و رشد تومورها مؤثر بوده و همچنين از پيشرفت سرطان در مراحل ابتدائي بيماري جلوگيري مي‌کنند.

اين محققان نتايج خود را در مجله‌ي Journal of Clinical Investigation منتشر کرده‌اند.

منابع: http://www.nano.ir/newstext.php?Code=6385

http://www.nanowerk.com/news/newsid=12091.php